دریاچه شورمست چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
شنبه, 06 شهریور 1389 ساعت 14:00

گزارش دریاچه شورمست

هدف برنامه: بازدید از دریاچه شورمست

نوع برنامه: گلگشت

سرپرست: رؤیا اجاقلو

گزارش نویس: حمید قاسمی زاده

تاریخ اجراء: 14و 15مردادماه 89

منطقه اجرا: استان مازندران، شهرستان سوادکوه.

وسیله نقلیه : مینی بوس

 

شرح منطقه:

دریاچه شورمست، تنها دریاچه طبیعی شهرستان سواد کوه که وسعت آن ۱۵ هزار متر مربع و عمق آن ۵ متر است. این دریاچه، در ۶ کیلومتری غرب شهر پل سفید و در ارتفاعات مشرف به این شهر در مجاورت روستای شورمست واقع شده‌است. منظره این دریاچه با جنگل اطراف آن که از درختان کهنسال و بلند قامت توسکا پوشیده شده، آن را به یکی از زیباترین اماکن موجود در شهرستان سوادکوه تبدیل ساخته ‌است. در حال حاضر همواره مسافران، طبیعت گردان و ماهیگیران زیادی از این دریاچه بهره‌برداری می‌کنند.

 

 

بررسی موقعیت از نظر گردشگری:

در اطراف و اکناف این دریاچه، تاسیسات عظیم استخراج زغال سنگ، پل ورسک، امامزاده عبدالحق زیرآب، برج تاریخی لاجیم، قلعه کنگ لو، امامزاده شابالوفلورد، امامزاده سامولا ارفع‌ده، کوههای صخره‌ای خروا و نروا و بسیاری از مکانها و چشم اندازهای زیبای طبیعی کنارهم گرد آمده‌اند تا بتوانند تمامی خواسته‌های علاقه‌مندان و بازدید کنندگان را برآورده سازند و ساعتها و روزها علاقه‌مندان به طبیعت، هنر، تاریخ، صنعت، ورزش و غیره... را به بهترین نحو پر نماید.

 

 

توضیح برنامه:

روز اول:

زمان حرکت به مقصد دریاچه شورمست، پنجشنبه ساعت 7 صبح از ابتدای خاکفرج بود، که به دلیل تأخیر یکی دو نفر از افراد با 15 دقیقه تأخیر شروع شد.

پس از گذشتن از تهران و بومهن، بچه ها تصمیم گرفتن که صبحانه بخوریم در ساعت 10:45 صبحانه را در کنار پمپ بنزینی که در مسیر راه بود به پا کردیم که 45 دقیقه به طول انجامید.

پس از گذر از فیروزکوه هر چه به جلوتر می رفتیم اطراف جاده زیبایی دو چندان پیدا می کرد، در طی مسیر چیزی که نظر ما را به خودش جلب کرد پل ورسک در کیلومتر 250 کیلومتری تهران بود که شگفتی بی نظیری داشت، ورسک از شاهکارهای شرکت مهندسی دانمارکی به شمار می آید و در ساخت آن از هیچ سازه فلزی استفاده نشده است، این پل در جنگ جهانی دوم پل پیروزی نامیده می شد.

 

 

در ساعت 14:30 دقیقه به دو راهی میرسیم که یکی مسیر به سمت قائم شهر و دیگری به دریاچه شورمست میرفت که جاده خاکی ما را راهی دریاچه می کرد. بعد از گذر کوتاهی در جاده خاکی به پیشنهاد سرپرست محترم به همراه تعدادی از بچه ها که مجموعاً 5 نفر بودیم تصمیم گرفتیم بقیه مسیر را پیاده تا دریاچه طی کنیم. در مسیر جاده و پا کوب راه را به خوبی به ما نشان می داد، بعد از تقریباً یک ساعت و نیم پیاده روی در ساعت 15 خودمون رو به دریاچه رسوندیم .بعد از خوردن نهار و استراحت تقریباً دو ساعته تصمیم گرفتیم که از موقعیت استفاده کنیم و نگاهی هم به روستای شورمست بیندازیم که متاسفانه با آدرس اشتباهی که به ما داده بودند مسیر را اشتباه رفتیم و میشه گفت یک دور 180 درجه دور خودمون زدیم .

 

روز دوم:

بیدار باش ساعت 8 صبح بود و بعد از خوردن صبحانه و گرفتن چند تا عکس یادگاری کنار دریاچه شروع به حرکت می کنیم و طی نظر سنجی که در مینی بوس شد تصمیم گرفته شد به روستای آلاشت برویم.

آلاشت یکی از روستاهای شهرستان سواد کوه در استان مازندران و زادگاه رضاشاه پهلوی می باشد. نام آلاشت در زبان محلی به معنی آشیانه عقاب است وجه تسمیه آن نیز احتمالاً وجود عقابهای فروان در کوه های بلند این منطقه است.

در ساعت 11:10 به روستای آلاشت می رسیم (روستایی که به بهشت گمشده شهرت دارد) این دهستان زادگاه رضا پهلوی است و این عامل نیز یکی از دلایل معروفیت آن شده است.

در ابتدای روستا با یک دوراهی مواجه می شویم که یکی از آنها به امامزاده حسن و دیگری ما را به داخل روستا راهنمایی می کند. داخل روستا می شویم و مینی بوس را کنار خیابان پارک میکنیم و تصمیم میگریم که پیاده تا بالای روستا از منزل رضا خان، امامزاده حسن و رصدخانه دیدن نماییم.

کوچه های بسیار باریک که فقط دو نفر می توانستند از کنار هم عبور کنند که از خصوصیات این روستا بود، خانه ها عموماً خشتی و سقف ها تخته پوشند و اغلب کوچه ها سنگ فرش شده بود.

در ساعت 11:30 خودمون رو به منزل رضا خان میرسونیم که به یک موزه مردم شناسی تبدیل شده بود که قدمتی 150 ساله دارد. به درون موزه که می رویم حیاطی بزرگ با چند درخت نمایان می شوند، خانه دو طبقه است و دارای چند اتاق، وقتی وارد اتاق ها می شوید می توان آثار باستانی و صنایع دستی که خود روستایی ها به این موزه اهداء کرده بودند نظاره کرد .

 

 

بعد از گشتی تقریباً نیم ساعته در موزه و گرفتن چند عکس یادگاری به سمت مسجد این روستا راهی می شویم، مسجدی زیبا و بزرگ که در دوره پهلوی ساخته شده بود. سقف چوبی با کنده کاریهای زیبائی از دعای صدبند (جوشن کبیر) با ظرافت و خطی خوش و بلوکه های چوبی منظم، از شاهکارهای هنری این مسجد به شمار می رود.

بعد از چرخی در مسجد و استراحت تقریباً بیست دقیقه ای تصمیم می گیریم  سری هم به رصدخانه بزنیم که بر فراز این روستا ساخته شده بود. در این رصد خانه تلسکوب 14 اینچی زیر گنبدی به قطر 4 متر نصب شده و دیگر امکانات مجموعه آن می توان به آسمان نما، ترازوی نجومی و مجموعه کامل نرم افزاری اشاره کرد.

اطراف گنبد رصد خانه دوری زدیم و چند تا عکس یادگاری گرفتیم و سریع پایین آمدیم تا به سمت قم راهی شویم و در بین راه توقف نیم ساعته برای صرف نهار میکنیم.

و در پایان با همین خاطرات شیرین این سفر ، ساعت 12 شب به قم میرسیم و از دوستان جدا  می شویم و این چنین بازدید از دریاچه شورمست را به خاطرات خود اضافه کردیم .

 

افراد شرکت کننده: رویاء اجاقلو، مریم طالب، حمید قاسمی زاده، ابراهیم زارعی، علیرضا ستوده، محمد افصحی، شکوه فرحزادی.

تصاویر برنامه را در اینجا می توانید مشاهده کنید.

 
قله شاه البرز چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
سه شنبه, 19 مرداد 1389 ساعت 15:20

گزارش برنامه شاه البرز

 

هدف برنامه: صعود قله شاه البرز (4170 متر)

نوع برنامه: کوهپیمائی

سرپرست: ابراهیم مقدم

گزارش نویس: محمد شاکری موحد

شروع برنامه: صبح جمعه، 14 خرداد ماه 89

پایان برنامه: شنبه شب 15 خرداد ماه

منطقه اجرا: استان قزوین، منطقه طالقان، روستای حسنجون

وسیله نقلیه: مینی باس

هزینه برنامه: 000/130 هزار ریال

نحوه دسترسی: با ماشین (همه جور ماشین)، اتوبان کرج – قزوین، طالقان، روستای حسنجون.

 

معرفی منطقه:

طالقان منطقه ييلاقي در ميان كوه هاي برفگير البرز، از   غرب كندوان، تا 40 كيلومتري شرق قزوين گسترده شده است. يکی از بخشهای شهرستان   ساوجبلاغ از توابع استان تهران می باشد که در 130 كيلومتري شمال غرب تهران واقع شده   از شمال به سلسله جبال البرز و رامسر و تنکابن و الموت، از شرق به شهرستان کرج، از   جنوب به هشتگرد و ساوجبلاغ از غرب و جنوب غربی به قزوين محدود می گردد.

طالقان در   دره بزرگي در ميان كوههاي البرز قرار دارد. طالقان منطقه اي متشكل از حدود 80   روستاي كوهستاني است كه طول جغرافيايي آن از شمال شرق به جنوب غرب حدود 80 كيلومتر   و عرض جغرافيايي آن حدود 15 كيلومتر است و حدود 1300 كيلومتر مساحت دارد. طول شرقي   آن 50 دقيقه و عرض شمالي آن 36 درجه و 12 دقيقه است. زبان مردم طالقان فارسي و   لهجه تاتي است.

مهمترين رودخانه طالقان، طالقان رود مي باشد كه از حاشيه جنوبي   شهر مي گذرد و به شاهرود مي ريزد. فاصله روستا تا شهرك 7 كيلومتر و ارتفاع آن از   سطح دريا 1840 متر مي باشد. ناحيه طالقان در دامنه جنوبي ارتفاعات البرز و رشته كوه   ديگري از البرز كه با فاصله متوسط 6 كيلومتر از آن به موازاتش از شرق به غرب امتداد   دارد واقع شده است. در ناحيه شمال قلل و گردنه هايي طالقان را از مازندران و قزوين   جدا مي كند. ارتفاعات جنوبي طالقان اين منطقه را از دشت جدا نموده است.

در حد   فاصل ميان دو رشته كوه، رودخانه شاهرود از شرق به غرب جريان دارد. دره شاهرود،   رود طالقان و رود آبهاي دامنه البرز را به سفيد رود مي رسانند. دره و رودخانه   شاهرود كوههاي ميان دره چالوس و سفيد رود را از شرق به غرب شكافته و آن را به دو   قسمت شمالي و جنوبي تقسيم كرده اند. رودخانه شاهرود اصلي ترين عامل مايه حيات   زندگي و اجتماع را در طالقان رقم زده است.

يكي از مهمترين عوامل جذاب منطقه طالقان   شرايط آب وهوايي و فضاي سبز باغات و رودخانه و چشمه هاي جاري است. طالقان رود در 11   كيلومتري غرب روستاي شهرك به رودخانه هاي اندج و الموت ملحق شده ورودخانه شاهرود را   تشكيل مي دهند. شاهرود رگ حياتي اين منطقه از كوهپايه هاي شرقي آغاز و با طولي   نزديك به 105 كيلومتر به غرب مي رود. اين شريان آبي بيش از 15 رودخانه كوچك و بزرگ   منطقه را كه از چشمه سارها و برف آبها سرچشمه مي گيرند و همراه خود تا سفيد رود مي   برد تا با آبهاي قزل اوزن آميخته و راهي دريا شود.

دره طالقان نيز به سان خط الرأس هايش زيبا و محسور كننده است. دشتهاي   پهناور و آباديهاي سرسبز و زيبا كه در پس دره ها از اسفاران تا پراچان را پوشانده   اند جلوه و شكوهي خاصي دارند. طالقان دره اي تاريخي و مذهبي است روستاهاي زيباي   طالقان در دامنه هاي جنوبي و شمالي در ارتفاع 1400 تا 2600 متري از سطح دريا در   امتداد رودخانه و كنار چشمه سارها پراكنده شده اند.

طالقان دره ايست كه از «گردنه   عسلك (در شرق) تا گردنه انگه (درغرب )» تقريباً 42 كيلومتر بوده و حداكثر عرض   طالقان از «گردنه دوزخ دره واقع در جنوب تا گردنه مالخالي واقع در شمال» طالقان   حدود 20 كيلومتر مي باشد. شهر طالقان از به هم پيوستن چهار منطقه به نام هاي شهرك، گلينك، كولج و پرده سر تشكيل شده است كه شهرك به عنوان هسته اصلي آن است و شهر   طالقان، گاه شهرك هم ناميده مي شود.

 

قله شاه البرز از فراز دریاچه سد طالقان

 

براي رسيدن به طالقان از جاده اتوبان كرج و   وارد شدن به جاده سمت راست آن از شهرهاي كرج، هشتگرد، آبيك گذشته و 4 كيلومتر بعد   از آبيك، به جاده انحرافي و اختصاصي طالقان مي رسيد پس از رد شدن از زياران و طي   مسافت 28 كيلومتر از كناره اتوبان برفراز گردنه ابراهيم آباد، به طرف شمال حركت   مي بايست نمود تا وارد دره طالقان شده و به شهرك طالقان مي رسيم. پس از رسيدن به   پست نيروي انتظامي مستقر در مسير لار و جاده آسفالته فرعي شده و به سوي غرب كم كم ارتفاع را كم كرده و با عبور از آباديهاي سنگ بن و كمپ سر به كماكان و سپس به كناره نيلگون درياچه سد طالقان مي رسيم. و به سمت روستاي حسنجون كه در 5 كيلومتري شهرك مركز طالقان واقع شده است حركت مي نمائيم زيرا مسير صعود به شاه البرز از اين روستا و عبور از باغ ها و در امتداد رودخانه امكان پذير است.

 

دریاچه سد طالقان

 

روستاي حسنجون روستايي ييلاقي با باغات ميوه است كه از اين مكان شاه البرز به خوبي با گردني برافراشته به سمت چپ و در جهت شمالي پيداست كه جريان رودخانه از كنار آن مي گذرد. دره حسنجون به سمت شمال گسترده شده و دره اي خوش آب و هوا است وداراي ارتفاع حدود 1935 متر از سطح دريا مي باشد. روستاي سيد آباد حسنجون از روستاهاي آباد و پر رونق طالقان است. در فاصله 150 متري ضلع شمال غرب امامزاده قاضي مي رسد كه داراي قدمت حدود قرن پنجم مي باشد كه در اثر كاهش آب به مرور تخليه و به محل جديد يعني كنار روستاي حسنجون منتقل شده است.

 

وضعیت جوی:

ميزان بارندگي نسبتاً زياد اين منطقه كوهستاني و چشمه ساران فراوان و رودخانه هاي فصلي و دائمي آن ، منشأ وجود و پيدايش آبشارهاي زيادي است و اين از ديگر جلوه ها و زيبايي هاي طبيعي طالقان به شمار مي رود. آبشارهاي متعدد فصلي و دائمي در انحناء و سينه كوه ها و دامنه ارتفاعات، چشم ها را مي نوازد از جمله آبشار سفيد آب در جوار مزرعه و كوهي به همين نام كه در غرب قله شاه البرز وجود دارد.

روستاي حسنجون در ارتفاعات و دامنه جبال البرز است زمستانهاي سرد و در ساير فصول هواي مطبوع و خنكي داشته است. وجود كوههاي بلند جبال البرز داراي يخچالهاي دائمي كه باعث جريان آبشار وچشمه هاي متعدد دائمي مي باشد. ميانگين درجه حرارت ساليانه در منطقه حدود 5/9 + ، متوسط حداكثر 5/27+ ، و متوسط حداقل 3/11- درجه سانتي گراد و ميانگين بارندگي ساليانه حدود 500 ميليمتر است. باراني ترين ماه سال فروردين و خشك ترين ماه تير مي باشد. ميزان بارش با شرايط توپوگرافيكي متغير است به نحوي كه مناطق كوهستاني نسبت به پايكوه ها و اراضي واقع در دشت از بارش بيشتري برخوردارند.

دو جريان عمده باد سرد و گرم در منطقه وجود دارد كه آن را «باد راز» و «باد مه» مي نامند. جريان باد سرد «مه» كه از شمال و شمال غربي جريان مي يابد تحت تأثير سيستم هاي پرفشار عمل مي كند و به افزايش سردي و رطوبت مي انجامد و جريان باد گرم «شره» كه از جهت جنوب شرقي به شمال غربي مي وزد موجب افزايش دما و تبخير و كاهش چشمگير رطوبت مي شود.

 

آب هاي سطحي منطقه در 2 حوزه آبريز جاري است:

1- حوزه شمالي كه از 15 ردخانه كوچك و بزرگ منطقه را كه چشمه سارها و برف آبها سرچشمه مي گيرند و در طي مسير به رودخانه هاي طالقان رود و الموت رود كه در منطقه شيركوه به هم مي پيوندند و رود پر آب شاهرود را به وجود مي آورند. شاهرود در شهر لوشان از استان خارج شده و به سپيد رود مي ريزد تا با آبهاي قزل اوزن آميخته و راهي دريا شود.

2- حوزه آبريز جنوبي كه رودخانه هاي حاجي عرب، ابهر رود را شامل مي گردد و بيش از چهل رود فصلي دامنه هاي جنوبي البرز از جمله ارنزك و ديزج در آن جاري است.

 

پوشش گياهي:

قرار گرفتن در سلسله جبال البرز و وجود خاك حاصلخيز و ميزان رطوبت بالا و وجود چشمه سارهاي متعدد باعث سرسبزي منطقه شده كه باغات ميوه شامل ( گردو – سيب – گيلاس - گلابي – زيتون - زالزالك – زرشك كوهي - بادام كوهي و.... ) درختان چنار - بيد و همچنين وجود گياهان علفي و داروئي و زينتي از جمله: ريواس – تره كوهي – شنگ – كاسني – صعلب - آويشنجو شير - بومادران – برنجاسف و گون و گلهاي شقايق و... وجود دارد كه همچون نگيني ارتفاعات را سبز پوش كرده است و به مثال چادري سبز همراه با گلهاي زرد – آبي – بنفش و سفيد كه بر پهنه اين منطقه افراشته شده خودنمايي مي كرد چشم همه را نظاره گر اين طبيعت مي نمود.

 

 

پوشش جانوری:

 از پستانداران و پرندگان وحشي كه در جبال شاه البرز زيست مي كند مي توان خرگوش، كفتار، گراز، شغال، گرگ، خرس و پرندگاني نظير عقاب، دم جنبانك، زاغچه، قوش و كبك دري و.... را نام برد.

 

فصل­هاي صعود:

تمام فصول. به دليل مسير طولانی دره، در زمستان برف کوبی سنگين دارد.

 

مسيرهاي صعود:

1- طالقان – روستاي حسنجون و در امتداد رودخانه صعود از يال جنوبي مسير سبك است.

2- جاده الموت – معلم كلايهگرمارود – صعود از دهليز شمالي كه به دليل سختي مسير و دشواري صعود كه به موجب وجود يخچالهاي عظيمي در آن منطقه مي باشد و نياز به تجهيزات فني است.

 

امکانات رفاهي مثل: غذا ( ميتوان خريد يا بايد برد)- آب-شب ماني(هتل، چادر، خانه)

بزرگترین مراکز خرید در شهرک طالقان موجود است. چشمه دوآب و آب حاصل از آب شدن برفها که در تمام منطقه به وفور ديده می شود. دو دشتی که قبل از خط الراس و به فاصله نيم ساعتی از هم هستند.

مسیر فاقد پناهگاه و جانپناه می باشد. منطقه دارای امنیت کامل ولی فاقد امکانات امدادی بوده و تا قسمتهایی از مسیر، به صورت خانوادگی نیز قابلیت صعود را دارد، تا مقداری بعد از روستا سیم کارت های همراه اول دارای آنتن دهی می باشند.

 

توضیح برنامه:

روز اول:

5 صبح روز جمعه به اتفاق 16 نفر از همراهان با یک می نی باس به سمت کرج حرکت کردیم.

پس از گذشتن از کرج و هشتگرد به دوراهي ای رسيديم كه يكي مسير آبيك و ديگري به سمت طالقان بود. مسير طالقان را در پيش گرفته و از گردنه طالقان كه ارتفاع آن 2370 متر از سطح دريا بود عبور كرديم. در کنار دریاچه زیبای سد طالقان حدود نیم ساعت جهت صرف صبحانه توقف داشتیم و سپس به دوراهي ای رسيديم که مسیر سمت راست را انتخاب نمودیم. مسير را ادامه داده تا به منطقه گلينك در 2 كيلومتري شهرك طالقان و 17 کیلومتری بعد از گردنه طالقان، رسيديم، سپس وارد شهر طالقان شده و بعد از گذشتن از ميدان معلم به سمت بلوار شهيد مطهري حركت نمودیم، مسير ما روستاي حسنجون است، به سه راهي ای بر مي خوريم و مسير چپ را در پيش مي گيريم و پس از حدود 20 دقيقه به روستاي حسنجون در 21 كيلومتري گردنه مي رسيم. در روستا پلي بر روي رودخانه بنا شده كه بعد از عبور از آن به سمت پاركينگ روستا مي رويم و در ساعت 11:30 دقیقه، آنجا توقف می کنیم.

پس از تقسیم بار گروهی و آماده شدن دوستان، در ساعت 12 ظهر شروع به پیمایش مسیر کردیم.

مسير حركت از بالاي روستا و از كنارگورستان روستا مي باشد حركت ما از مسير پاكوپ و در کنار مسير رودخانه شاهرود به پيش مي رفت.

حرکت ما به سمت شمال غرب می باشد که پس از مدتی به پل چوبی رسيديم که روی رودخانه احداث شده بود و از روی پل گذشتيم. بعد از رد شدن از پل دو پاکوب که کاملا" قرينه هم بودند جدا می شد. پاکوب دست چپی به سمت شمال غرب که گرايش هم 320 بود و پاکوب دست راستی به سمت جنوب شرق جدا می شد. هر دو پاکوب ما را به روی يال می رساند ولی دست چپی به چمنزار زيبايی منتهی می شود که دارای چشمه ای گوارا و باغهایی جهت استراحت می باشد. ما آن را انتخاب نموديم و در ساعت 14 آنجا بودیم.

پس از  آن به مدت یک ساعت در کنار رودخانه ادامه مسیر می دهیم تا به چشمه دو آب می رسیم. اینجا مناسبت ترین جا برای برداشت آب و استراحت تا چند ساعت آینده است که ما نیز به مدت 30 دقیقه جهت نهار و نماز اینجا توقف کردیم.

 

مسیر صعود از روستا تا یال بالای چشمه میان آب

 

بعد از خوردن ناهار ساعت 15:30 به سمت تپه ای که روبرويمان است و گرايش 15 می باشد از پاکوبی که از سمت چپ آن جدا می شود می رويم.

پس از مدتی به تابلويي در روی يال مي رسيم كه دو جهت شمال شرقي و شمال غربي را مشخص كرده است. سمت چپي به نام چال يورت و سمت راستي به نام عباس يورت معروف است. سمت راستی را انتخاب می کنيم. از اينجا به بعد تراورس به سمت شرق شروع می شود. و ما بعد از طی مسافتی نسبتا طولانی و با استراحت هایی در بین راه برای برداشتن آب، به دشتی می رسیم که برای شبمانی مناسب می باشد، ولی کمپ اصلی در فاصله ای تقریبا 45 دقیقه ای و در محلی به نام میان آب (میان او) قرار دارد که دارای رودخانه و چشمه آب آشامیدنی می باشد و ما در ساعت 19:00 به آنجا رسیدیم.

 

مسیر صعود از کمپ به سمت قله

 

بعد از برقراری کمپ و صرف شام و صحبت های نهایی برای صعود، در ساعت 21:00 خوابیدیم.

 

روز دوم:

صبح زود (ساعت 5) بیدار باش و شروع صعود بود. پس از طی حدود ربع ساعت، چند تن از دوستان دچار تهوع و... شدند که از همانجا بازگشتند، مسیر از روی یالی که در وسط دشت قرار دارد میگذرد که پس از گذر از آن کمی به سمت چپ باید متمایل شویم تا روی گردنه ای که ما را به قله می رساند قرار گیریم.

در انتهای یال منتهی به کمپ جهت صبحانه توقف می کنیم. و در آنجا متوجه میشیم که به علت مشکل دار بودن غذایی که یکی از دوستان همراه آورده بوده و صرف همه تیم از آن، کل تیم دچار مشکل ... و استفراغ شده است. در آنجا مسوول کمک های اولیه با تهیه مایع آو آر آس و تجویز قرص، اقدام به درمان نفرات نمود، با این حال برخی از نفرات که حالشان نسبت به بقیه وخیم تر بود، راه بازگشت را در پیش گرفته یا همان جا ماندند تا بقیه برگردند.

 

مسیر صعود به قله

 

پس رسیدن به گردنه، بقیه مسیر تا قله به وسیله سنگچین ها کاملا مشخص است. در ساعت 10:30 به قله میرسیم که مسير طي شده از پاركينگ 2/34 کیلومتر و از گوسفند سرا 3/6 كيلومتر می باشد.

 

 

در زير ديواره قله در سمت پرتگاه شمالي دره اي عميق به عمق بيش از 300 متر زيبا با شيب تند و يخچال دائمي شاه البرز خودنمايي مي كرد و در سمت شمال دره سه هزار و شمال غربي كوههاي تخت سليمان، علم كوه و خرسان و در سمت شمال شرقي قله سات و در غرب قله سفيد آب و در جنوب نيز دره هاي مشرف به طالقان و درياچه سد طالقان نماي زيبايي دارد.

 

نمایی از یخچال شمالی قله

 

پس از صرف تنقلات و گرفتن عکسهای یادگاری شروع به فرود می نمائیم و در ساعت 12:45 به کمپ بازمیگردیم.

در کمپ یک ساعت و ربع، جهت اقامه نماز، صرف نهار و جمع آوری کمپ می مانیم و در ساعت 14 به فرود ادامه می دهیم.

مسیر فرود همان مسیر صعود می باشد و دارای نکته خاصی نبود. در ساعت 19 به روستا رسیدیم و پس از تعویض لباس و کمی استراحت به سمت قم راهی شدیم و برنامه در ساعت 30 دقیقه نیمه شب در قم به پایان رسید.

 

نفرات شرکت کننده:

محمد شاکری، ابراهیم مقدم، مجید باقری، شاهرخ کرمی، حسین محمدی، حسین جلالی، مصطفی مثنوی، علیرضا ستوده، محسن اصلانی، رؤیا اجاقلو، شیرین احمدیان، زهرا میرزائی رضوان، عبدالله طالبی، مصطفی حیدری، حسین قربانی و...

نقشه جی پی اس مسیر در اینجا و تصاویر برنامه در اینجا قابل دسترسی می باشد.

 

 
قله خشچال چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
سه شنبه, 19 مرداد 1389 ساعت 15:14

گزارش برنامه خشچال

 

هدف برنامه: صعود قله خشچال (4180 متر) و بازدید از دریاچه اوان و قلعه الموت

نوع برنامه: کوهپیمائی

سرپرست: شاهرخ کرمی

گزارش نویس: حمید قاسمی زاده

شروع برنامه: صبح پنجشنبه 27 خردادماه 89

پایان برنامه: جمعه شب، 28 خردادماه 89

منطقه اجرا: استان قزوین، الموت.

وسیله نقلیه: ون

هزینه برنامه: 000/150 ریال

نحوه دسترسی: با ماشین (همه جور ماشین).

 

شرح منطقه:

دریاچه اوان ( او = آب + ان = پسوند مکان ) به معنی جایگاه آب، یکی از ده دریاچه آب شیرین ایران به شمار می آید که در کنوانسیون بین المللی 1973 رامسر به ثبت رسیده. دریاچه اوان در 75 کیلومتری شمال شرقی قزوین میان حلقه های چهار روستای : اوان ، وربن ، زواردشت ، و زرآباد قرار دارد.

ارتفاع متوسط حوضه آبخیز اوان 2081 متر است و با شیبی میانگین 30% یک حوضه پرشیب به شمار می آید.

 

 

دریاچه اوان به نظر می رسد میلیون ها سال پیش در اثر یک زمین لرزه لغزش بزرگ به وجود آمده و بیشتر از چشمه های درون جوش تغذیه می شود؛ و با محاسبه حاشیه مرطوب آن مساحتی نزدیک به 90000 متر مربع دارد.

این دریاچه که با چشم اندازهای مسحور کننده اش و همنشین با قله های افسانه ای الموت همچون نگین زمردین بر سینه کوهساران البرز مرکزی می درخشد و گردشگران داخلی و خارجی بسیاری را در چهار فصل سال به خود جذب می کند، یکی از قطب های توسعه توریسم کشور به شمار می آید.

حیات وحش این حوزه آبخیز شامل پلنگ، خرش قهوه ای، روباه، شغال و  پرندگان بومی و مهاجر، عقاب ها، شاهین، جغد، بلدرچین، حواصیل خاکستری، دارکوب و... و همچنین ماهی های قزل آلای رنگین کمان، کپور، کولی، سیاه ماهی، اردک ماهی و...  می باشد.

در نزدیکی این دریاچه ، دریاچه دیگری به نام الویوم وجود دارد که بیشتر مردم از آن بی خبرند.

 

 قله خشچال ( 4180 متر)

این قله را می توان از مسیر راه قزوین – الموت – زواردشت نظاره کرد. زواردشت در قسمت شمالی دریاچه اوان قرار دارد.

برای رسیدن به قله مرتفع خشچال، از کنار دریاچه، دو مسیر صعود وجود دارد: مسیر اول از طریق راهی است که از بالای دریاچه به طور مستقیم تا قله پیش می رود و مسیر دوم از درون دره زواردشت تا زیر قله ادامه می یابد. این مسیر به محلی به نام چشمه گلپری می رسد که علاوه بر چشمه، دارای پوشش انبوهی از بوته زارهای گلپر نیز هست.

 

توضیح برنامه:

روز اول:

زمان حرکت به مقصد دریاچه اوان و قله خشچال پنجشنبه ساعت 5 صبح از ابتدای خاکفرج بوده و برنامه حرکت به علت تاخیر یکی دو نفر از افراد با 50 دقیقه تاخیر شروع شد.

در ساعت 8:20 وارد بوئین زهرا شدیم که تصمیم گرفتیم صبحانه را در پارکی در بوئین زهرا بخوریم که بسیار دلچسب بود و بعد از خوردن صبحانه شروع به حرکت به سمت قزوین کردیم که در مسیر راه بچه ها تصمیم گرفتند که هندوانه بخرند، 2 نفر راهی شدند برای خرید هندوانه و بعد از چند دقیقه دیدیم که دست خالی برگشتند. پرسیدیم چی شد؟ که گفتند قیمت فضائی است و این شد که قید هندوانه را زدیم.

در ساعت 10:20 وارد قزوین شدیم و بعد از چند بار آدرس پرسیدن به سمت الموت راهی شدیم در مسیر راه بودیم که آقای بافرانی (راننده گروه) متوجه شد که ترمز ماشین بد کار می کند که مثل اینکه لنت ترمز تمام کرده بود و تصمیم گرفتیم اولین روستا توقف کنیم. به اولین تعمیرگاهی که رسیدیم گفت ما تعویض نمی کنیم و آدرس تعمیرگاه دیگری را داد و دومی همین طور و سومی هم همینطور و در آخر طلسم شکسته شد، تعمیر گاه چهارمی قبول کرد تا لنت ترمز را عوض کنه که در این فاصله بچه ها از فرصت استفاده کردند. عده ای از بچه ها به سراغ درخت توت که در فاصله 50 متری تعمیرگاه بود رفتند و دلی از عزا درآوردند و عده ای هم از آفتاب شدید به سایه هجوم برده بودند.

در ساعت 14:30 وارد منطقه دژ الموت شدیم و بعد از طی کردن 340 پله وارد خود دژ الموت شدیم و اولین چیزی که توجه ما را به خودش جلب کرد راهنمای دژ الموت بود که سر تا پا سفید پوش و با توضیحات کامل ما رو همراهی می کرد.

 

 

در ساعت 15:40 از دژ الموت به سمت دریاچه حرکت کردیم و در ساعت 16:50 وارد دریاچه شدیم و در ساعت 15:10 بساط نهار را پهن کردیم. خوردن نهار با صدای قورباغه های دریاچه، خود تنوعی است در برنامه کوهنوردی. بسیاری از طبیعت گردان با اتومبیل و چادرهای خود به کنار دریاچه آمده و چادر خود را برای شب مانی برپا کرده بودند. در ساعت 22:15 بچه ها تصمیم به خوردن شام گرفتند و ما هم تصمیم گرفتیم بساط شام را مهیا کنیم که تا ساعت 23 ادامه داشت.

 

 

روز دوم:

ساعت 4:30 صبح، قبل از طلوع آفتاب آقای کرمی (سرپرست گروه) ما را بیدار کرد، 7 نفر از بچه های گروه مهر و آقای بافرانی (راننده گروه) کوله ها مون رو بستیم و سرحال و پر از انرژی آماده شدیم برای فتح قله خشچال.

راس ساعت 4:45 چراغ پیشانی ها روشن و با جلو داری آقای شیخ نژاد شروع به حرکت کردیم و با دریاچه خداحافظی کردیم و بعد از گذر از روستای بالای دریاچه در ساعت 5:35 دقیقه بچه ها تصمیم گرفتند لباساشون رو عوض کنند و در ادامه مسیر کم کم به سمت یال کم شیبی که سمت راست ما بود متمایل شدیم و از بالا به دریاچه که نگاه می کردیم دریاچه به مانند نگینی که درختان آن را در بر گرفته اند زیبایی دو چندان داشت.

 

 

هوا خنک و مرطوب بود و بادی هم نمی وزید، بعد از مدتی در ساعت 7:30 به چشمه آبی رسیدیم که تصمیم گرفتیم صبحانه را در کنار چشمه بخوریم که تا ساعت 8:30 به طول انجامید و بعد از گرفتن چند تا عکس یادگاری شروع به حرکت کردیم که پاکوب هم راه را به خوبی به ما نشان می داد. پوشش گیاهی متنوع و زیبا می شد به طوری که دامنه ها پوشیده از ریواس و گون بود که زیبایی خاصی به ارتفاعات منطقه داده بود. در ساعت 10:15 بود که به دامنه رسیدیم، تکه هایی از خاک زیر و رو شده بود که بعد متوجه شدیم که پرنده ای خاک را برای کندن گیاه موسیر کنار زده و خودمون هم اطراف آن چند تا گیاه موسیر پیدا کردیم.

وجب به وجب مسیر زیبا و دیدنی بود. و بالاخره بعد از گذشتن از شیب به جاده خاکی رسیدیم که مسیر را به ما نشان می داد و در مسیر به معدن سنگ برخوردیم. در ساعت 12:20 چند نفر از بچه ها تصمیم گرفتند همان جا استراحت کنند و با توجه به کمبود وقت تصمیم گرفتیم دیگر منتظر بچه هایی که عقب بودند نمانیم و تصمیم گرفتیم هر چه سریعتر دو نفری با هم قله را صعود کنیم و حرکت کردیم. در بسیاری از دهلیزهای بین سنگ ها که تا نزدیکی قله ادامه داشت برف وجود داشت، با احتیاط تمام از بین سنگ ها و برف ها گذر کردیم. 300 متر مانده به قله باد شدیدی می وزید که مجبور شدیم لباسهامنو بپوشیم و ادامه مسیر دهیم.

 

 

در ساعت 13:35 بر بلندترین نقطه الموت می ایستیم و خستگی 8 ساعت صعود با ایستادن بر روی قله از تنمان بیرون می رود. یک ساعت برای استراحت و گرفتن چند تا عکس یادگاری بر روی قله توقف می کنیم و به نظاره کوه های اطراف می نشینیم که در زیر پوششی از مه فرو رفته است. از دور دست در شمال شرق کوه های علم کوه و سیاهلان را می توان دید.

با احتیاط از بین سنگ ها و برف های نزدیک قله فرود می آییم و به سمت دریاچه روان می شویم و با توجه به کم بودن وقت لذا تمام سعی و تلاش خود را تا ساعت 18:15 کردیم تا خودمون رو به دریاچه برسونیم.

سریع وسایل مون رو جمع می کنیم و به سمت قم راه می افتیم و تصمیم گرفتیم برای صرف شام به قزوین برویم که ساعت 22:15 به رستوران رفتیم و پس از صرف غذا در ساعت 22:45 راهی قم شدیم.

با همین خاطرات شیرین این سفر، ساعت 2 شب به قم رسیدیم و از دوستان جدا می شویم و این چنین بازدید از دریاچه اوان و قله خشچال را به خاطرات خود اضافه می کنیم.

نفرات شرکت کننده: شاهرخ کرمی، علیرضا شیخ نژاد، سعید بکائی، فرح هدایتی، ابراهیم زارعی، محمد اشعری، حمید قاسمی زاده، سعید ملک تبار، محمد افصحی، مریم طالب.

سایر تصاویر برنامه را در اینجا ببینید.

 

 
قله گزآنایورد چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
دوشنبه, 18 مرداد 1389 ساعت 15:23

گزارش برنامه گزآنایورد

 

هدف برنامه: صعود قله گزآنایورد (3100 متر)

نوع برنامه: کوهپیمائی

سرپرست: محمد شاکری موحد

گزارش نویس: محمد شاکری موحد

شروع برنامه: ظهر پنجشنبه، 6 خرداد ماه 89

پایان برنامه: جمعه شب 7 خرداد ماه

منطقه اجرا: استان تهران، بخش کوهسار، روستای ولیان

وسیله نقلیه: مینی باس

هزینه برنامه: 000/110 هزار ریال

نحوه دسترسی: با ماشین (همه جور ماشین)، اتوبان کرج – قزوین، بخش کوهسار، روستای ولیان.

 

شرح منطقه:

قله گزآنایورد قله ای کمتر شناخته شده در ارتفاعات مشرف به منطقه طالقان بوده؛ که علیرغم ارتفاع نسبتا کم (3100 متر)، دارای مسیر صعودی بسیار زیبا می باشد.

مبدأ صعود این قله روستای ولیان از توابع بخش کوهسار از استان البرز (کرج) می باشد.

مسیر صعود از داخل روستا به سمت رودخانه و پس از آن در مجاورت رودخانه ادامه می یابد.

کل مسیر تا قله پاکوب بوده و تا فاصله کمتر از یک ساعتی قله، آب آشامیدنی در دسترس می باشد.

 

 

مسیر فاقد جانپناه می باشد، ولی در فاصله 2 ساعتی از روستا و در کنار بزرگترین چشمه مسیر، فضایی مسطح و مناسب برای برپایی حداکثر 4 چادر موجود است.

منطقه دارای امنیت کامل ولی فاقد امکانات امدادی بوده و تا قسمتهایی از مسیر، به صورت خانوادگی نیز قابلیت صعود را دارد، تا مقداری بعد از روستا سیم کارت های همراه اول دارای آنتن دهی می باشند.

 

توضیح برنامه:

روز اول:

ظهر روز پنجشنبه به اتفاق 15 نفر از همراهان با یک می نی باس به سمت تهران حرکت کردیم.

پس از گذشتن از کرج، وارد اتوبان کرج – قزوین شده و پس از طی تقریبا 15 کیلومتر، در سمت راست با تابلوی راهنمای کوهسار، وارد فرعی می شویم. و پس از طی مقداری از مسیر، باز به سمت راست از جاده فرعی نیز جدا شده و به سمت روستای ولیان ادامه مسیر می دهیم. جاده تا خود روستا، آسفالته بوده و از کیفیت مناسبی برخوردار است. طول جاده فرعی (فاصله روستا از اتوبان) تقریبا 25 کیلومتر است.

در ساعت 5 عصر وارد روستا شدیم و پس از تقسیم بار گروهی و آماده شدن دوستان، در ساعت 6 عصر شروع به پیمایش مسیر کردیم.

تمامی مسیر در روز اول (حدود 2 ساعت) در کنار رودخانه بوده و دارای مناظر بسیار بدیع و زیبا می باشد.

 

 

در حدود ساعت 8 شب، به کنار چشمه ای در مسیر رسیدیم که طبق نظر راهنما تنها جا در مسیر بود که قابلیت شب مانی و برپایی چادر برای تیم ما را داشت.

هوا در این روز و همچنین روز بعد، کاملا آفتابی بود و دمای هوا در سردترین ساعات شب، تقریبا 15 درجه بالای صفر بود.

پس از برقراری کمپ، بقیه ساعات تا زمان خواب به تفریحات معمول گذشت.

 

روز دوم:

صبح زود (ساعت 5) بیدار باش و شروع صعود بود. پس از طی حدود یک ساعت، چند تن از دوستان که قصد صعود نداشتند، در مسیر ماندند و بقیه ادامه مسیر دادیم. مسیر از کمپ تا قله دارای چندین آبشار بسیار زیبا و نسبتا بلند هست که شعف صعود رو چندین برابر می کنه.

پس از حدود 2 ساعت دیگر، از رودخانه جدا شده و وارد دره منتهی به یال صعود در سمت چپ رودخانه می شیم و در کنار چشمه ای که در اواسط دره قرار داره برای صبحانه توقف می کنیم.

پس از صبحانه و با نظر راهنما یکی از مسیرهای صعود (قله 2 مسیر در این داره) رو انتخاب کردیم.

 

 

پس از 2 ساعت تلاش دیگه، که در یک قسمت کوچیک (حدود 10 دقیقه) درگیری با سنگ داشت؛ موفق به صعود قله شدیم.

 

 

در بازگشت مسیر متفاوتی از صعود رو انتخاب کردیم و از روی یال مشرف بر دشت طالقان برگشتیم. که در گردنه این یال، تصویری بسیار زیبا و بدیع از دشت طالقان و قله های شاه البرز، و کل منطقه تخت سلیمان و علم کوه روبروی مان بود.

 

 

پس از مقداری استراحت در این گردنه، و گرفتن تعدادی عکس، به سمت پائین ادامه مسیر دادیم.

کل مسیر در صعود و فرود آکنده از گیاهان مختلف و دارویی و خوراکی نظیر گلپر، تره کوهی، شنگ، آویشن، چای کوهی و... می باشد.

 

 

در حدود 2 عصر به محل کمپینگ بازگشتیم و پس از صرف نهار و جمع آوری کمپ، به سمت پائین حرکت کردیم و پس از طی حدودا 2 ساعت در روستا بودیم.

 

نفرات شرکت کننده:

محمد شاکری – ابوالفضل ستوده – محمد نادعلی نسب – شاهرخ کرمی – سید علی حسینی، محمد اشعری – حشمت آرندیان – متین رضوانی – محمد رضایی – و.....

 نقشه جی پی اس مسیر در اینجا و تصاویر برنامه در اینجا قابل دسترسی می باشد.

 
قله شهباز (اراک) چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
دوشنبه, 03 خرداد 1389 ساعت 14:08

 هدف برنامه: صعود قله شهباز (3360 متر)

شروع برنامه: عصر پنجشنبه، 23 اردیبهشت ماه 89

پایان برنامه: جمعه شب 24 اردیبهشت ماه

وسیله نقلیه: ون

هزینه برنامه: 000/90 هزار ریال

گزارش نویس: حسین قربانی

 

 مشخصات منطقه:

 كوه شهباز با 3360 متر ارتفاع، واقع در  جنوب شهر شازند و بلندترين قله استان مركزي مي‌باشد. در اين كوه  انواع  گياهان خودرو و دارويي و گل هاي فراوان از جمله لاله واژگون مي‌رويد. به دليل پوشش گياهي بسيار غني، اين منطقه زيست گاه انواع پرندگان مي‌باشد. از فراز اين قله ارتفاعات زيباي استان مركزي از جمله لجور به خوبي ديده مي‌شود و هر ساله هزاران نفر از كوهنوردان از اين كوه زيبا صعود مي‌كنند.

 

 

  تصویر مربوط به این صعود

 

شرح برنامه:

ساعت 16 عصر روز پنج شنبه مورخ 23/2/89 در ميدان مطهري حضور به هم رسانده و راننده نيز با تأخيري 15 دقيقه‌اي به ما ملحق شده و با جاسازي كوله ها بر روي باربند خودروي ون، در ساعت 16 و 30 دقيقه به سمت كوه شهباز به راه افتاديم، مسير حركت از سلفچگان، اراك و شازند مي‌گذرد. پس از رسيدن به شازند و توقفي كوتاه جهت تهيه مايحتاج به طرف عباس آباد و سپس سيرونه ادامه مسیر میدهیم؛ و پس از گذر از اين ده، در ساعت 8 و 5 دقيقه  وارد امام زاده عبدالله  شديم.

اين امام زاده در جنوب شهر شازند در ارتفاع 2030 متري از سطح دريا قراردارد و با توجه به امكانات مناسب و طبيعت زيباي منطقه، تفرجگاه اهالي و ساكنين استان مركزي مخصوصا در ايام تعطيل مي‌باشد.

به توجه به روشن بودن هوا چادرها را در كنار امام زاده بر پا نموده و در ضمن با توجه به احتمال بارش باران، اتاق كنار امام زاده را  نيز مرتب نموديم؛ سپس تا ساعت 9 به گشت و گذار در منطقه پرداخته و در اين ساعت به تدارك شام پرداختيم. و در ساعت 11 نيز بخاطر آمادگي بيشتر جهت برنامه فردا خوابيديم.

 

  

امامزاده روستای سیرونه و کمپ ما

 

ساعت 4 و 45 دقيقه صبح بيدار شده و پس از اقامه نماز در محل امام زاده، ضمن آماده نمودن كوله‌ها، چادرها و وسايل اضافي را در داخل خودرو ون گذاشته و در ساعت 5 و 30 دقيقه برنامه صعود آغاز‌گرديد. با گذر از ارتفاعات ابتداي مسير به سمت راست مايل شده و دره روبرو را دور زده و دوباره به سمت چپ ادامه مسير داديم. در طول مسير از طلوع خورشيد، طبيعت وصف ناشدني، صداي آواز پرندگان، ‌ شميم روح نواز گياهان و عطر معطر گلها حظ وافر برديم.

پس از 5/1 ساعت حركت، استراحتي كوتاه در ارتفاع 2654 متري نموده و  با ادامه مسير در ساعت 7و 50 دقيقه جهت صبحانه توقف نموده سپس در ساعت 8 و 15 دقيقه مسير را ادامه داديم؛ ولي پس از حدود يك ساعت به خاطر نبود راهنما و انتخاب نادرست مسير صعود با صخره ها و سنگ ها روبرو شده و مابقي مسير را با احتياط كامل بصورت دست به سنگ  ادامه داديم. در ساعت 11 و 30 دقيقه به ارتفاع 3320 متري رسيده و با اندكي توقف  تعدادي از دوستان از ادامه مسير منصرف شده و بقیه به سمت قله ادامه مسير داديم تا در ساعت 11 و 50 دقيقه به قله رسيديم. هنگام رسيدن به قله با گروه كوهنوردان پتروشمي اراك روبرو ‌شديم  و ضمن احوال پرسي با اين دوستان و  توقفي 15 دقيقه‌اي بر فراز قله و تماشاي زيبايي هاي كم نظير و قله هاي اطراف منطقه و گرفتن چند عكس يادگاري مسير فرود آغاز شد.

 

  

قله شهباز؛ گروه مهر قم به همراه گروه پتروشیمی اراک

 

سرپرست با برگشت مسير صعود، به همراه گروه اول از همان مسير صعود شروع به بازگشت نمودند و گروه قله نيز از  يكي از دره هاي روبرو  فرود را آغاز نمود. در ادامه مسير به دره اي مملو از برف رسيده و با سر خوردن مقدار زيادي از مسير را طي كرديم و با توجه به كمبود آب، مسير برگشت را ادامه داديم تا نهايتا در ساعت 15 به امام زاده رسيديم.

 بقيه‌ي دوستان نيز تا ساعت 16 به گروه اول ملحق شده و پس از صرف نهار و اندكي توقف و با توجه به  شروع بارش باران؛ وسايل را جمع نموده و در ساعت  17 مسير برگشت را در پيش گرفته و در نهايت برنامه ساعت 8  روز جمعه مورخ 24/2/1389 در ميدان مطهري خاتمه يافت.

 

نکات مورد توجه:

* به دليل وجود مسير هاي گمراه كننده، اين برنامه در صورت امكان، بدون راهنما اجرا نشود.

* بعد از امام زاده، چشمه ي آب وجود ندارد، لذا آب كافي جهت  يك برنامه حداقل ده ساعته برداشته شود.

* منطقه دارای جانپناه با مساحت تقریبی 18 متر مربع بوده که گنجایش ده نفر را دارا می باشد.

* از امامزاده تا جانپناه، تقریبا 4 ساعت کوهپیمائی داریم.

* مسیر نرمال صعود (که در این برنامه پیمایش نشد) به این شرح می باشد:

از پشت امامزاده پاکوب را ادامه می دهیم (به سمت چپ) بعد از رسیدن به سر یال ارتفاع مشرف به امامزاده، پاکوب مشخص را تا انتها و رسیدن به زیر دیواره قله ادامه می دهیم. سپس به چپ تراورس کرده و با گذشتن از چند دشت نسبتا مسطح و با شیب کم، و صرف دوساعت و نیم زمان، به جانپناه می رسیم. مسیر صعود از کنار جانپناه بر روی یالی سنگی تا قله به صورت مستقیم ادامه دارد. که در 100 متر ارتفاع نهایی، درگیری با سنگ دارد.

 

تصاویر راهنمای صعود از امامزاده تا قله:

 

 

یال بالای امامزاده، مسیر در ابتدا مستقیم به سمت کوه و بعد تراورس به چپ

 

  

نمای کلی مسیر از امامزاده تا گوسفندسرا

 

نمای کلی مسیر از گوسفندسرا تا جانپناه و بعد قله

 

 

 

 

 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 بعدی > انتها >>

صفحه 1 از 4